عوامل شادکامی به طور اختصار

از آنجایی که انسان موجودی است اجتماعی، هم در ارتباطات کیفیت خوبی را تجربه میکند و هم در عوامل فردی ،از این جهت یک سلسله عوامل باعث ایجاد شادکامی برای فرد می شود ‌.

یکی از این عوامل برای برآورده کردن نیازها داشتن یک شغل متناسب با استعداد و توانمندی و ظرفیت فرد می باشد رضایت از شغل هم باعث امنیت اقتصادی می شود و هم باعث شادکامی و شکوفایی.

دومین عامل درآمد ناشی از کاری که صورت می گیرد. میزان درآمد ارتباط مستقیمی با رضایت و شادکامی افراد دارد.

سومین عامل سلامت، داشتن سلامت در جسم و روان متضمن بخش زیادی از شادکامی افراد محسوب می‌شود.

عامل چهارم ارتباط با خانواده ،دوستان و در کل ارتباطات اجتماعی می باشد. نیاز به قرار گرفتن در گروههای مختلف دوستانه یا خانوادگی میزان رضایت و شادکامی را در زندگی افزایش می دهد .

پنجمین عامل داشتن رابطه عاطفی عشق و احساس تعلق به فرد خاصی که باعث احساس رضایت و لذت بردن میشود.

عامل ششم داشتن *محیط * مناسب برای زندگی، محیطی که به اندازه و متناسب نیاز انسان را برآورده سازد چرا که تمامی مدت زندگی افراد در این محیط ها صرف می شود مانند محیط خانه، منطقه مسکونی، محیط کار، شهر و یا کشور.

هفتمین عامل داشتن میزان متناسبی از *تفریح * و اوقات خوش به تنهایی یا با دوستان.یکی از عوامل مهم تاب آوری در بقیه موارد زندگی داشتن تفریح مناسب بین روزمرگی هاست .

عامل هشتم. *رشد و پیشرفت شخصی * است عاملی که افراد بدون توجه به شغل این کارها را برای رضایت فردی خود انجام می دهند، گاهی این مقوله رشد و پیشرفت شخصی با شغل همسو می تواند باشد و گاه از هم جدا باشد مثلاً فردی که شغلش با آموزش و تعلیم موسیقی هست همزمان لذت فردی و رشد خود را در انتخاب ساز مورد نظر و ارتقاء آن در حیطه فردی خود میداند و گاهی هم عامل رشد و پیشرفت شخصی جدایی از کار می شود ،مانند فردی که در یک اداره کار میکند اما برای خود کار متفاوتی مانند خراطی، نقاشی، کتابخوانی و ….. دارد.
یک هماهنگی به لحاظ کیفی در این آیتم ها باعث احساس رضایت و ارتقاء شادکامی می شود هیچ کدام از این موارد به یکدیگر اولویت یا برتری ندارند هر کدام در جایگاه خود به میزانی که مورد نیاز افراد هست باید مورد توجه قرار گیرد هیچ استاندارد یک شکل و خاصی در مورد این عوامل وجود ندارد، بلکه به خواست و علاقه فردی قابل تغییر و تحول و توجه می باشد.

توصیه‌ای برای رسیدن به شادکامی پایدار

انسان ها می توانند تغییرات طولانی مدتی در سطح شادکامی خود فراهم آورند. با به کارگیری فعالیت های ارادی خاص در جهت بهبود کیفی آیتم های شادکامی که در بالا ذکر شد، تجسم کردن بهترین خود ممکن در آینده و انجام اعمال نیک، شادکامی انسان ها برای هفته ها و حتی ماه های متمادی افزایش می‌یابد.

زمانی که این فعالیت ها به طور کامل و مداوم انجام می پذیرند (منظور این است که فعالیت در زمان مقرر، متنوع و متناسب با فعالیت فرد باشد)، باعث تغییر در نحوه اندیشیدن و عمل کردن انسان ها در زندگی روزانه‌شان می‌شود.

شاید شگفت آور به نظر برسد، اما پیشنهاد ما این است که حفظ شادکامی ماندگار، نیازمند تجدیدنظری همه جانبه در شرایط زندگی نیست، بلکه نیازمند بازسازی همیشگی و پرزحمت رفتارها و اندیشه های روزانه است. در مجموع پژوهش های جدید نشان داده اند که مسیر دست یافتن به شادکامی از آنچه انسان ها بدان باور دارند، بسیار نزدیک‌تر است.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *